تبليغاتX
باغ دلتنگي

باغ دلتنگي
 
قالب وبلاگ


تاج از فرق فلك برداشتن

جاودان آن تاج بر سر داشتن


در بهشت آرزو ، ره يافتن

هر نفس شهدي به ساغر داشتن


روز در انواع نعمت ها و ناز

روي گيتي را منور داشتن


شامگه چون ماه رويان آفرين

ناز بر افلاك اختر داشتن


چون صبا در مزرع سبز فلك

بال در بال كبوتر داشتن


تا ابد در اوج قدرت زيستن

ملك هستي را مسخر داشتن


بر تو ارزاني كه مار ا خوش تر است

لذت يك لحظه " مادر " داشتن 




                                                                 " فريدون مشيري "

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

مخاطب نوشت : اين شعر براي تمام فرشته هاي زمين ه !


تبريك نوشت : مادرم يك بار ديگر  نوروز جاودانگي ات مبارك .....

 


[ بیست و یکم اردیبهشت 1391 ] [ 14:53 ] [ فاطمه ] [ ]
باران بهانه بود  ....



                      تنها بهانه اي بود



                                          تا زير چتر من


                                                                               تا انتهاي كوچه بيايي

 


                                                                           .....




                                                كاش كو چه انتها نداشت .....


                                    

                                                                                              

[ یازدهم اردیبهشت 1391 ] [ 15:45 ] [ فاطمه ] [ ]
 

 

لنگه های چوبی در حیاطمان

                             

                                    گر چه کهنه اند

                                                             و

 

                                                  جیر جیر می کنند

                                                                         

                                                                            محکمند......

 

                                                                                          خوش به حالشان که

 

                                               لنگه همند.....

 

    

 

                                                                                                 " حسین پناهی "

 

[ نهم اردیبهشت 1391 ] [ 19:36 ] [ فاطمه ] [ ]
 

 مي خوانمت از پشت در هاي بسته از انتهايي ترين فصل آفرينش....

تا كي در سكوت مي ماني اي رؤياي باراني !؟

 

من در ميهماني سبز واژه ها تو را شنيدم

و زير باران تو را خواندم

و تو در نگاهي ژرف

و تو در نگاهي ژرف با لهجهء شيرين ياسمن جوابم دادي  !

 

اي نو بهار رمن بر پيكرهء يخ زدهء دشت بتاب

و

روح مرده اش را عطر آگين كن !

 

شكوفه هايت بوي سرسبزي باغ را نويد مي دهند

و

بلبلانت آواي سرمستي سر داده اند !

 

باران را بخوان تا بر طراوتت شكوهي ديگر بيفزايد ،

 

 اي زيباترين فصل خدا !

سرودن آغاز كن

 و

 مرا تا انبوه ابرهاي بهاري با مرغان مهاجر پرواز بده !

غنچه هاي نو شكفته ات رنگ زندگي دارند

و چشمه هاي جوشانت بوي خوش زندگي  !

 

                                                                                        " ناشناس " 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ ن : به خاطر ديركردم عذر مي خوام .....

 آرزو مند بهترين ها در سال نو  براتون هستم  !

 

[ دوم اردیبهشت 1391 ] [ 20:39 ] [ فاطمه ] [ ]
 

 

ميداني ؟!

بعضي چيزها را هر چقدر بخواني ....

خسته نميشي !

 

بعضي ها را هر چقدر گوش بدي.....

 عادت نمي شود !

 

بعضي ها هر قدر تكرار شوند .....

                      باز بكرند و دست نخورده !

 

    ديدي ؟!

          

                    شنيدي ؟!

                  

   بعضي ها بي نهايتند

 

                   درست مثل خودت  ......

                  

          و

            

                                        بي نهايت ترين دوست داشتن ها براي توست !

.....................................................................................................................................

 

                                

 

[ دوم اردیبهشت 1391 ] [ 20:37 ] [ فاطمه ] [ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

عمیقترین و بهترین تعریف از عشق این است که :
عشق زاییده تنهایی است…. و تنهایی نیز زاییده عشق است…
تنهایی بدین معنا نیست که یک فرد بیکس باشد …. کسی در پیرامونش نباشد!
اگر کسی پیوندی ، کششی ، انتظاری و نیاز پیوستگی و اتصالی در درونش نداشته باشد تنها نیست!
برعکس کسی که چنین چنین اتصالی را در درونش احساس میکند…
و بعد احساس میکند که از او جدا افتاده ، بریده شده و تنها مانده است ؛
در انبوه جمعیت نیز تنهاست ……